سنگ صبور

نه حاشیه ای از یاد رفتنی

هرکه را مرحم شمردم عاقبت رسوا شدم

راز دل با آب گفتم تا نگوید با کسی

عاقبت ورد زبان ماهی دریا شدم

 شايد آن روز كه سهراب نوشت :

 تا شقايق هست زندگي بايد كرد، خبري از دل پر درد گل ياس نداشت، بايد اينجور نوشت،

 هر گلي هم باشي، چه شقايق چه گل پيچك و ياس،

زندگی اجبارست

نتراود اشک از چشم تو هرگز

مگر از شوق زیاد